Het mooiste verjaardagscadeau ooit kreeg ik zonder twijfel van mijn moeder. Niet alleen was het een duur geschenk in die tijd, in ons milieu was het ook nogal uitzonderlijk van aard: Het hoekige, met chique papier ingepakte cadeau onthulde een heuse kunstschilderkist met inhoud! Ik zag de tubetjes van Gogh olieverf, de flesjes met lijnolie, terpentijn en retoucheervernis, paletmesjes in verschillende vormen en maten, kwasten en een houten palet, alles keurig in vakjes, in een gelakt plat kistje. Het was mijn 10e verjaardag en ik was verrukt.

Mijn liefhebberij voor tekenen en schilderen bleek bovengemiddeld en het was gezien. Mede daardoor kreeg ik er al snel enige vaardigheid in. De rest is geschiedenis..

Stijlvast was ik niet; ik heb sindsdien de schilderkunst vanuit elke invalshoek die zich voordeed aangevlogen, vaak in series - je zou kunnen spreken van seriële monogamie. Op de kunstacademie had men het over postmodernisme.  Hoe dan ook, ik schilder nog altijd zo en nog altijd is het startpunt de liefhebberij.

​​

​

Richard Kemerink op Schiphorst